श्री
" कायनेटिक होंडा "
तशी प्रत्येकाची इच्छा असते , कॉलेज मध्ये जावू लागल्यावर आपल्याकडे २ व्हीलर असावी , मित्रमंडळींच्या मध्ये जरा भाव खाता येईल आणि रुबाब काय तो अनुभवता येईल . तेव्हा अशी इच्छा पूर्ण होईल असे वाटले नव्हते .
पण योग मात्र होता .
पॉलिटेक्निक कॉलेज दीड दोन किलोमीटर होते , पायी जाणे येणे तसे सोपे होते , वाटेत मित्र भेटायचे , गप्पा मारत कॉलेज - घर कधी येत असे समजत देखील नव्हते .
दररोज दुपारी कॉलेजच्या लंच टाइम मध्ये घरी जेवणासाठी जाणे व्हायचे , जेवून कॉलेज लेक्चर असेल तर जाणे व्हायचे .
असेच एकदा डॉक्टर आजोबांना ST स्टँडवर सोडण्यासाठी गाडी घेऊन जाण्याचा योग आला .
त्या दिवशी नेमका मामा काही कारणास्तव घरी नव्हता . मला विचारणा झाली , मी म्हंटले मला जमेल पण नंतर कॉलेज आहे . आजोबा म्हणाले मला सोडून कॉलेज कर आणि कॉलेज झाल्यावर गाडी व्यवस्थित घरी घेऊन जा .
हाच तो योग . मग काय , मी आजोबांच्या मागे बसून स्टँडवर पोहचलो , त्यांनी मला गाडी सुपूर्त केली , मी इतका आनंदित झालो की बस ...
काळ्या रंगाची , सोनेरी पट्टे असलेली , ऑटोमॅटिक गियर ची गाडी माझ्या हातात होती , ऑक्सेलेटर पिळला की गाडी सुसाट पळायची . मला तरी हवेत चाललो की काय असे वाटले . अंगात थोडी उर्मी आली .
कॉलेज च्या गेटमधून आत जाताच सर्वांचे लक्ष माझ्याच कडे होते , प्रत्येक जण येऊन विचारपूस करीत होता ,
माझा भाव थोडा वधारला होता . ' ऐट ' काय ते आपोआप माझ्या कृतीतून येत होते . पण हे नकळत होत होते . काहींच्या नजरेत माझी इमेज वाढली होती . त्यावेळी सरांच्या कडे फक्त २ व्हीलर असायच्या , विद्यार्थ्यांकडे नाही .
आजोबा - मामा यांचा मुळे हा योग आला होता .
त्याकाळी जपानी तंत्रज्ञानाची ऑटोमॅटिक गाडी चालवायला मिळणे म्हणजे दुर्मिळ योग . नंतर हा योग बऱ्याच वेळा आला , पण पहिल्या वेळेची कॉलेज मधील
" कायनेटिक होंडा " राईड कायम लक्षात राहिली . आज ह्या लातूर मधील गोष्टीला ३० वर्षे होत आलीयेत .
संजय होनकळस .
९८५००३९७६६
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा