कंदील

 

' कंदील ' 

सूर्य  जाता  नित्य  अस्ताला  

घासलेटातील  वात  पेटे  कंदीलाला   

सांजेला  देवून  प्रकाश  घराला  

रात्रीत  काजळी  चढे  काचेला  , 

कंदील  त्यावेळी  असे  सोबतीला ...

जुन्या  पिढ्यांनी    कंदील  पाहिले

त्यात  त्यांचे  संसार   बहरले  

अभ्यास  सणवार  कार्यक्रम  सारे 

थाटले  सर्वांनी   जमवून  आनंदाने  ,

कंदीलाने  योगदान   सर्वांना   दिले  ...

शेतात  जातायेता  अंधारात  काठीला 

बैलगाडीच्या  चाकासोबत  रस्त्यात  वाटाडया 

गोठयात  ओसरीत  रात्री  वावरताना  

पहाटे  विहरिवर  पाणी  आणताना , 

कंदील  गडी  असे  सोबतीला ....

पौर्णिमेचा  चंद्र  भासे  अमावसेला 

देवळात  येई  काकड  आरतीला  

लग्न  सभारंभात  शोभे  वरातीला 

देश  स्वातंत्र्याच्या  प्रहराच्या  साक्षीला 

कंदील  होता  देशवासीयांच्या   साथीला ...

आता  सापडतो  माळ्यावर  अडगळीला 

लाईटने  खालसा  केला  त्याचा  जमाना 

बदलाच्या  रेट्याने  कंदील  संपला 

आठवणीच्या  क्षणात   पुन्हा  गवसला 

कंदीलाचाही  काळ  होता  मात्र  सोन्याचा ...

कवी  :  संजय  होनकळस  

२५ /०७ / २०२१

चंद्राशी नाते

'  चंद्राशी नाते  '

आजच  आमंत्रण  

अनोखं  म्हणावं लागेल 

पौर्णिमेच्या  चंद्राने ९ :१० वा  रात्री 

वेळेत  भेटायला  बोलावलंय  

म्हणाला ...

वेळ  काढून  ये , 

गप्पा  मारूयात  आवरून  मात्र  ये , 

विचारांची  गर्दी  घरीच  ठेवून  ये ...

जीवनात  संध्याकाळ -  रात्र  देखील 

रमणीय  असते  आज  अनुभवून  घे , 

पौर्णिमेच्या  चंद्राला  डोळ्यात  साठवून  घे , 

तळ्याकाठी  पाण्याला  चंदेरी  झालेलं  पाहून  घे ,

तुझे  माझे  प्रतिबिंब  मनात  भरून  घे ,

चांदण्याचे  लुकलुकने  मनसोक्त  पाहून घे ,

संवादाचे  साद  मनी  जुळवून  घे , 

आल्हाद  वारा  सांगतो  ते  हळुवार  ऐकून घे , 

पाण्याचा  शीतल  उबदार  स्पर्श   अनुभवून  घे , 

मनाला  हव्या असलेल्या  शांततेची  अनुभूती  घे , 

पंचमहाभूतांचा  चंद्र  सवंगडी  जाणून  तर  घे , 

मनातील  काही  बोलायचे  असेल  तर 

मनमोकळं  होऊन  प्रतिउत्तराने आनंदी  होऊन  घे , 

जीवनाला  शीतलता  हवी  असेल  तर 

चंद्राशी  नाते  करून  आयुष्य  जगणे  शिकून  घे ...

कवी : संजय होनकळस 

२४/०७/२०२१